30 november 2011, intake Stichting Afrika

Hallo lieve lezers,

schreef ik in het vorige berichtje nog dat de verwachte intake bij Stichting Afrika (de stap om van de pré wachtlijst naar de reguliere wachtlijst te gaan) rond januari/februari 2012 zou zijn is dat nu ineens anders....

Tussen de middag belde Martijn mij op. Of ik mijn moeder wilde vragen of ze op woensdag 30 november op kan passen. Ik zei nog, op woensdag, dan ben ik toch vrij? We moeten naar Lochem zei hij. Niet direct ging er bij mij een lampje branden, want, je rekent er ook nog niet op, maar, het is echt zo, Stichting Afrika heeft ons uitgenodigd voor het intake gesprek. 30 november a.s., joepie, zomaar een aantal maanden eerder dan verwacht (en, dat gebeurd niet vaak in adoptieland). Superspannend dus, we verheugen ons erop.

Naast deze enorme sprong voorwaarts hebben we binnenkort een gesprek met de raadsmedewerker van de Raad voor de Kinderbescherming. We gaan met haar de mogelijkheden van het adopteren van een kindje uit Nederland bespreken. Ook spannend dus. Je mag tegelijkertijd op de wachtlijst voor een kindje uit het buitenland, als op de wachtlijst voor een kindje uit Nederland staan. Wie weet welke deuren hier nog voor ons opengaan.

Heel wat ontwikkelingen dus waar we ook even weer aan moeten wennen. Het is tenslotte een jaar stil geweest en nu gebeurd er ineens zoveel! We zullen jullie zeker op de hoogte houden.

Morgen lekker een weekendje weg, samen met paps, mams en broer. Heerlijk naar een vakantiepark in Duitsland, lekker relaxen in zwembad en sauna en lekker ontspannen.

Genieten van super eten en drinken zal ook wel weer aan de orde zijn (ons allen kennende, ha ha ha).

Nou, we melden ons zeker eind november/begin december weer met een nieuwe blog. Tot dan!

Lieve groet,

Martijn, Wendy en Julian

Plaats 5 op de pre-wachtlijst!

Lieve allemaal,

Het is alweer een hele tijd geleden dat wij een stukje op onze weblog hebben geplaatst. Maar, hier zijn we dan weer. Na een heerlijke vakantie in het voorjaar en een vakantie naar Italië in de zomer kunnen we er weer tegenaan.

Beide vakanties waren heerlijk. In het voorjaar met 4 stellen vrienden en een hoop kleine kids. Superweer gehad en het was erg gezellig.

Net terug uit Italië, met onze adoptievrienden. Wat bijzonder om voor de 2e keer met elkaar zo'n fantastische vakantie te beleven, vorig jaar nog alleen met Julian, maar, dit jaar ook met John Vincent erbij. SUPER!

Tja, en dan begint het gewone leven weer. Inmiddels gaan we concrete plannen maken voor de verbouwing van onze zolder. Er wordt een kamer gemaakt zodat Julian straks een stoere kamer op zolder heeft en wij de huidige kamer van Julian t.z.t. om kunnen toveren tot een nieuwe kinderkamer voor het broertje of zusje van Julian.

Vandaag had ik, vanwege een aantal vragen, contact met Stichting Afrika. Vertelden ze mij voor de vakantie nog dat er weinig gebeurd in de vakantieperiode, horen we vandaag dat we van plaats 31 naar plaats 5 zijn geschoven op de pre-wachtlijst. FANTASTISCH!

Ze verwachten dit najaar nog een aantal intakes te kunnen doen, en, wij zijn dan waarschijnlijk in januari/februari aan de beurt. Dat is eerder dan verwacht en superfijn natuurlijk.

We zullen zodra er weer nieuws te melden is dit natuurlijk aan jullie laten weten.

Met Julian gaat alles heel goed. Hij is inmiddels 2 jaar en wat is het een mannetje. Gezellig, lief, ondeugend, stoer, een draak, opstandig, druk, atletisch, soepel, eigenwijs, moet ik nog even doorgaan? Maar, bovenal genieten we van hem, wat een geluk dat hij bij ons mag horen, we zijn daar nog steeds iedere dag dankbaar voor.

We hopen dat jullie het leuk vinden weer eens iets van ons te horen en tot een volgend bericht.

Lieve groet,

Martijn, Wendy en Julian

Voorlichtingsbijeenkomst Stichting Afrika

Afgelopen maandagavond zijn we samen afgereisd naar de Bilt. Daar werd in een hotel een voorlichtingsavond van Stichting Afrika georganiseerd. De uitnodiging kwam al even geleden binnen en we hebben eerst getwijfeld of we wel of niet zouden gaan. We moesten natuurlijk even het een en ander organiseren, maar ook staan we nog zo in het begin van ons avontuur. Uiteindelijk hebben we toch besloten te gaan. Julian heeft bij opa en oma gelogeerd en wij waren om 19.30 uur in de Bilt.

Stichting Afrika bemiddelt voor procedures uit Ethiopië en Kenia. Het eerste deel van het programma werd centraal gehouden, dus in de zaal zaten zowel aspirant adoptiefouders voor Ethiopië als voor Kenia. Er was een spreker uitgenodigd die een uitgebreide presentatie gaf over de cultuur en met name cultuurverschillen tussen een westers land als Nederland en de Afrikaanse landen.

Hier hebben we handige tips uit kunnen halen, o.a. dat je je goed moet voorbereiden op de armoede in het land, hoe om te gaan met onzekerheid, wees alert op veiligheid, denk om je gezondheid, lees boeken, bereid je goed voor maar de mooiste zin vonden we toch wel "sta open voor het bijzondere van je ervaring".

Na deze presentatie was er koffiepauze, daarna gingen we in twee groepen uiteeen, Ethiopië en Kenia.

Na de pauze was er een voorlichting verzorgd door Stichting Afrika, met name procedurewijzigingen werden hierin uitgelegd.

Ook kregen we precies het aantal wachtenden te horen. Er staan op dit moment 40 stellen op de reguliere wachtlijst en 47 stellen op de pre-wachtlijst (wij staan op nummer 31 op de pre-wachtlijst). Voor de eerste 13 stellen op de reguliere wachtlijst geldt dat zij moeilijk bemiddelbaar zijn, gezien de leeftijd van deze stellen komen zij alleen in aanmerking voor een kindje ouder dan 2 jaar en deze komen tot nu toe niet veel uit Ethiopië.

Er werd meer verteld over de procedure ter plaatse, de 2 rechtzittingen waar je bij aanwezig moet zijn en het moment van overdracht van het kindje. Pas waren er berichten dat je minimaal 4 weken in Afrika moet verblijven. Tot nu toe is het de meeste stellen binnen 3 weken gelukt, maar, dit is nog geen standaard afspraak.

Na het stellen van vele, vele vragen kwam er een adoptiemoeder aan het woord. Ze zijn net terug met hun 2e dochter uit Ethiopië. Heel indrukkwekkend en ontroerend uiteraard, veel foto's werden getoond en we kregen meer en meer zin in deze nieuwe procedure!

Het zal nog jaren duren, maar, we zijn extra enthousiast na deze leuke avond die we hadden.

Op naar het voorjaar....

Lieve lezers,

Inmiddels hebben we de feestdagen, sneeuw en kou al even achter ons gelaten. Op naar het voorjaar! Tsjonge, wat zijn wij er aan toe, we zitten alweer tot over onze oren in snotneuzen, gehoest, of beter gezegd, geblaf, en slapeloze nachten met ons kleine mannetje. Dus, zomerzon, kom maar op, wij zijn er klaar voor.

Om alvast in de stemming te komen is het van de week na heeeeeeel veel zoekwerk gelukt een camping te vinden voor de zomervakantie. We gaan naar Toscane samen met onze lieve vrienden. En wat hebben we er zin in! Wordt vast een topvakantie.

Maar, eerst gaan we in het voorjaar met meerdere stellen nog kamperen in Nederland, hopelijk is het weer dan beter dan vorig jaar (toen hebben we nog nachtvorst gehad...).

Op adoptiegebied voor onze 2e procedure verder geen nieuws, hadden we ook niet verwacht hoor. Over een paar maanden zal ik eens met Stichting Afrika bellen en vragen wat op dat moment de stand van zaken is.

Voor wat betreft de afronding van de adoptieprocedure van Julian is er wel nieuws. In november zijn we gestart met het omzetten van de Amerikaanse adoptieprocedure naar Nederlands recht. Advocaat ingeschakeld en een hele papierwinkel kwam daar weer bij. Gelukkig ontvingen we via de rechtbank al snel bericht dat de procedure in principe is goedgekeurd, maar, we moeten daarbij wel een hoger beroep periode van ongeveer 3 maanden in acht nemen. Dus, nu even afwachten en hopelijk nog voor de zomer zal Julian de Nederlandse nationaliteit krijgen. Hij is dan in de luxepositie dat hij een dubbele nationaliteit heeft, want, de Amerikaanse houdt hij ook!

De komende maanden, voordat de vakantieperiode begint genieten we nog van een heel aantal verjaardagen (waaronder die van Wendy) en, als het weer wat beter is willen we lekker een dagje naar de dierentuin.

Ik zal hieronder nog een paar leuke foto's plaatsen en dan zijn jullie weer helemaal op de hoogte!

Groetjes van ons

Happy new year!

We wensen iedereen een goed, gezond en vooral gelukkig 2011! Alweer een jaar voorbij. En wat een jaar was het weer. Het afgelopen jaar hebben we de 1e verjaardag van Julian gevierd, onze 1e vakantie samen gehad, meerdere adoptievrienden op Schiphol met hun kindjes verwelkomd en intens meegeleefd met diegenen die nog wachten op een voorstel.

De kerstdagen hebben we toch anders beleefd als dat we hadden gepland, zo zie je maar weer... 1e kerstdag waren we thuis en hebben we lekker gegeten met Wendy's ouders. 2e kerstdag zouden we naar de familie van Martijn maar helaas, Julian had hoge koorts en we zijn de deur niet uit geweest. Tussen kerst en oud en nieuw kwamen onze adoptievrienden met hun zoontje uit de Fillipijnen op visite. Ze zijn pas een aantal weken thuis maar wat fijn om te zien dat het zo goed met ze gaat! We hebben genoten van mekaar! Oud en nieuw was erg gezellig, samen met vrienden heerlijk gegeten, geborreld, spelletjes gedaan en om 12 uur champagne gedronken en samen met de kids genoten van het vuurwerk.

Op nieuwjaarsdag naar de nieuwjaarsreceptie van de familie en Julian viel op de terugweg in de auto in slaap (ritje van nog geen 5 minuten...).

Dat moest ook wel want de laatste 2 weken is ons "draakje" zijn slaapritme volledig kwijt geraakt. Hij is 's nachts uren wakker en ook overdag is het slapen lastig. Maar, weer even pas op de plaats gemaakt, rust en regelmaat erin gebracht en gelukkig gaat het alweer stukken beter.

Zoals al gezegd, we hopen dat iedereen een heel gelukkig nieuwjaar tegemoet gaat waarin dromen uit mogen komen!

Lieve groet van ons

Gezellige decembermaand

Vandaag is het dan zover, 1 december, start van een gezellige wintermaand. Buiten is het koud, er ligt sneeuw, maar binnen is het heerlijk. Langzaam vast nadenken over kerstversiering en heerlijk met een kopje thee genieten op de bank.

Julian heeft zijn eerste stappen in de sneeuw gezet, en hij vond het leuk! Hij stond met zijn voetjes te stampen en heeft ook even met zijn handen wat sneeuw gepakt, we hebben ervan genoten.

A.s. weekend vieren we Sinterklaas. Niet dat Julian er nu zoveel van begrijpt, maar wij vinden het zelf gewoon hartstikke leuk! Het is wel zo dat Julian "Sinterklaas" kan zeggen. Op zijn manier natuurlijk, maar je hoort het duidelijk. Samen met familie maken we er een gezellige middag van.

Plannen voor kerst en oud en nieuw zijn ook gemaakt dus wij zijn er klaar voor. En dan op naar het nieuwe jaar, het jaar waarin ons kleine mannetje alweer 2 jaar oud wordt. Wat vliegt de tijd zeg.

We hebben telefonisch contact gehad met Stichting Afrika om te checken of onze aanmeldingsformulieren zijn ontvangen en nog belangrijker, het inschrijfgeld, voorwaarde om door te gaan...

We hebben eind oktober een brief ontvangen dat we op een pré wachtlijst zijn gezet, nummer 54 is ons toegewezen. Stomverbaasd hoorden we nu dat we al gestegen zijn naar nummer 33. Hoe dit kan geen idee, maar wat maakt het uit! De medewerker van Stichting Afrika was supervriendelijk en gaf nog aan dat we best zo af en toe mogen informeren of er ontwikkelingen zijn. Heel aardig dus!

We mogen verder!

Vandaag lag de brief van het Ministerie van Justitie op de deurmat. De beginseltoestemming is binnen! Dit betekent dat we dus groen licht hebben gekregen om een 2e kindje te adopteren. Supersnel is dit verlopen en we gaan vol goede moed verder.

Het Ministerie van Justitie stuurt nu de beginseltoestemming en het gezinsrapport door naar Stichting Afrika. Inmiddels hebben we ook van hen post ontvangen, met een aanmeldingsormulier, vragenlijst en verdere informatie. We hebben nummer 54 op de pré-wachtlijst gekregen. Na doorstroom op de reguliere wachtlijst (over 1,5-2 jaar) is de gemiddelde proceduretijd nog 28-36 maanden. Dus, al met al duurt het nog wel even! Voorlopig hoeven we dus niet veel te verwachten. Gelukkig hebben we het mooiste mannetje van de wereld al bij ons thuis lopen, wat zeg ik, rennen. We genieten volop van onze kleine Julian, wat een geweldig ventje is het. Een echt dondersteentje, maar wat een schatje.

Verder nog ander goed nieuws. Onze adoptievrienden Ellen en Sebas mogen a.s. zaterdag vertrekken naar hun zoon, in de Fillipijnen. Oh, wat spannend en wat leven we mee. Goede reis toppers!!!